30 września 2017, godz. 19:00
Inauguracja Rezydencji Mikołaja Majkusiaka przy Hashtag Ensemble
Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski
Koncert „Cztery Pokoje i pół”

http://u-jazdowski.pl/wydarzenia/4-pokoje-i-pol--

4 pokoje (i pół) - 4 przestrzenie - 4 żywioły - 4 muzyczne działania Hashtag Ensemble w przestrzeni wystawy Laury Limy Pokój i pół są owocem współpracy zespołu z kompozytorami młodego pokolenia oraz inspiracji wizualną sztuką współczesną. Koncert inauguruje rezydencję polskiego kompozytora młodego pokolenia Mikołaja Majkusiaka przy Hashtag Ensemble w sezonie 2017/2018.

W ramach współpracy zespołu z Kompozytorem utwory Rezydenta zabrzmią w dialogu ze sztukami wizualnymi w Zamku Ujazdowskim - Centrum Sztuki Współczesnej, znajdą świeże interpretacje w wykonaniu młodych muzyków z Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina podczas koncertu Studium Muzyki Nowej, a koncert finałowy rezydencji uświetni prawykonanie dedykacji „Crossover Concerto” na 13 wykonawców na Festiwalu Warszawskie Spotkania Muzyczne 2018.

W przestrzeni wystawy Laury Limy zabrzmią Żywioły na saksofon i akordeon w brawurowej interpretacji Pawła Janasa i Wojciecha Psiuka. Prace Artystki zinterpretują także oniryczne przenikania dźwięków akustycznych i elektronicznych w wykonaniu Marty Grzywacz i Krzysztofa Kozłowskiego. Hashtag Ensemble planuje też nieoczekiwane akcje performatywne w przestrzeni wystawy z udziałem publiczności.

W programie:

  • Oniric improwizacja na temat wybranej przestrzeni wystawy Laury Limy Pokój i pół
  • Mikołaj Majkusiak The Elements na saksofon i akordeon
  • Andrzej Kopeć e-motion:e-mission:e-vaporation per viola solo
  • Grażyna Pstrokońska-Nawratil Echo per flauto
  • Katarzyna Szwed Resistin'Expandin'BreakingThrough'Upwards na taśmę
  • Ignacy Zalewski Tonisteon na multiperkusję
  • 4 pokoje i pół improwizacja na temat wybranej przestrzeni wystawy Laury Limy Pokój i pół

Hashtag Ensemble w składzie:

  • Marta Grzywacz - głos
  • Ania Karpowicz - flet
  • Aleksandra Demowska-Madejska - altówka
  • Krzysztof Kozłowski - syntezatory
  • Paweł Janas - akordeon
  • Wojciech Psiuk - saksofon
  • Leszek Lorent - perkusja

5-20 sierpnia 2017
Uniwersytet Muzyczny Fryderyka Chopina
Nagrania do płyty Hashtag Ensemble #NetworkMusic

Hashtag Ensemble dokonało nagrań następujących utworów:

  • Dariusz Przybylski – Chamber Concerto
  • Adam Porębski – Dyskulacje
  • Wojciech Błażejczyk – Network Music
  • Ignacy Zalewski – Kammerkonzert II

Hashtag Ensemble:

  • Marta Grzywacz – głos
  • Maciej Nerkowski – baryton
  • Ania Karpowicz – flet, piccolo
  • Adam Eljańsiski – klarnet
  • Oliwier Andruszczenko – basklarnet
  • Wojciech Psiuk – saksofony
  • Paweł Janas – akordeon
  • Wojciech Błażejczyk – gitara elektryczna
  • Dariusz Przybylski – organy Hammonda
  • Leszek Lorent – perkusja
  • Krzysztof Kozłowski – fortepian
  • Kamila Wąsik-Janiak – skrzypce
  • Marta Piórkowska – skrzypce
  • Agnieszka Pilarczyk – skrzypce*
  • Aleksandra Demowska-Madejska – altówka
  • Dominik Płociński – wiolonczela
  • Jakub Gucik – wiolonczela*
  • Lilianna Krych – dyrygentka
  • Ignacy Zalewski – dyrygent

*(gościnnie)


29 lipca 2017, godz. 10:00
Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski
Smykowizje

Hashtag Ensemble regularnie współpracuje z Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski w ramach warsztatów muzycznych „Smykowizje”. W lipcu grupa interpretowała wystawę Laury Limy.

"Pokój i pół" to zaproszenie do wejścia w sytuację, która wymykając się wszelkiej logice i racjonalności, balansuje na granicy niedopowiedzenia oraz żartu. Pierwsza w Polsce indywidualna wystawa Laury Limy, jednej z najbardziej rozpoznawalnych brazylijskich artystek swojego pokolenia, przedstawia marginesy naszej percepcji, zacierając różnice między rzeczywistością a iluzją. W pracach przedstawionych w Warszawie artystka wykorzystuje architekturę w celu zmiany postrzegania przestrzeni.

Hashtag Ensemble:

  • Ania Karpowicz – flet
  • Agnieszka Guz – skrzypce
  • Marta Grzywacz – głos

prowadzenie: Anna Szawiel

http://culture.pl/pl/artykul/wystawa-pokoj-i-pol-laury-limy-w-u-jazdowskim


1 czerwca 2017
Instytut Muzyki i Tańca
Program Kompozytor Rezydent

http://imit.org.pl/news/2255/57/Kompozytor-rezydent-wyniki-konkursu-VII-edycji-programu.html

Z radością informujemy, że Hashtag Ensemble w sezonie 2017/2018 realizować będzie program Kompozytor Rezydent Instytutu Muzyki i Tańca. Kompozytorem Rezydentem, który specjalnie dla zespołu napisze „Crossover Concerto” na 12 solistów bez dyrygenta, będzie znakomity Mikołaj Majkusiak. Cieszymy się na tę współpracę


26 maja 2017, godz. 19:00
Polskie Wydawnictwo Muzyczne
Finał Konkursu Kompozytorskiego im. Tadeusza Bairda

W dniu 26 maja 2017, w siedzibie Polskiego Wydawnictwa Muzycznego przy ul. Fredry 8 w Warszawie, odbył się koncert finałowy 58. Konkursu Młodych Kompozytorów im. Tadeusza Bairda. Jury w składzie: Paweł Szymański (przewodniczący), Tomasz Opałka (sekretarz), Marcel Chyrzyński, Tadeusz Gadzina i Hanna Kulenty,po wysłuchaniu utworów zakwalifikowanych do II etapu, postanowiło:

Nagrodę Główną im. Tadeusza Bairda w wysokości 2.500 dolarów USA przyznać utworowi …über BWV 971, a wyróżnienia utworom: Suite pour le souper du… i cum structura.

Po otwarciu kopert z godłami okazało się, że autorami nagrodzonych utworów są:
Paweł Malinowski (…über BWV 971), Michał Gronowicz (Suite pour le souper du…) i Franciszek Araszkiewicz (cum structura).

Utwory finałowe wykonał zespół Hashtag Ensemble w składzie:

  • Ania Karpowicz – flet
  • Adam Eljasiński – klarnet
  • Agnieszka Guz – skrzypce
  • Aleksandra Demowska-Madejska – altówka
  • Dominik Płociński – wiolonczela

20 maja 2017, godz. 19:00, 20:30, 21:30, 0:00
Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski
NOC MUZEÓW

http://u-jazdowski.pl/wydarzenia/nocne-polakow-rozmowy

Aż 4 koncerty w wykonaniu Hashtag Ensemble zabrzmiały podczas tegorocznej Nocy Muzeów:

#rozmowymiasta
Akcja miejska z partycypacyjnym wykonaniem utworu „Workers Union” Louisa Andriessena, w ruch poszły instrumenty, ale także krtanie, narzędzia kuchenne, części rowerowe i blendy aparatów fotograficznych.

#przesłaniazgłębi
Koncert improwizacyjny do tektstów Jenny Holzer „Truizmy”, wyrytych przed wejściem do CSW, zabrzmiały w elektroniczno-akustycznych interwencjach w niesamowitej przestrzeni Starej Cysterny.

#dyskulacje
Pod batutą Lilianny Krych Hashtag Ensemble dokonał prawykonania kwintetu Adama Porębskiego, utwór zamówiony został specjalnie na Noc Muzeów.

#śpiewanieziewanie
O północy członkowie Hashtag Ensemble wraz z kuratorką akcji Anną Kierkosz, zasiedli w sali okrągłego stołu w przestrzeni wystawy Późna Polskość i wykonali wraz ze zwiedzającymi „śpiewanki” piosenek i pieśni okresu transformacji, zabrzmiał Kaczmarki, Gintrowski, ale także IRA i Chłopcy z Placu Broni.

W akcjach udział wzięli:

  • Ania Karpowicz – flet
  • Marta Grzywacz – głos
  • Adam Eljasiński – klarnet
  • Wojciech Błażejczyk – gitara elektryczna
  • Dominik Płociński – wiolonczela

oraz gościnnie

  • Mateusz Stankiewicz – akordeon
  • Szymon Nidzworski – saksofon

9 kwietnia 2017
Koncert Monograficzny Wojciecha Błażejczyka
Willa Decjusza, Kraków, godz. 17:00

Hashtag Ensemble wraz z dyrygentką Lilianną Krych i aktorem Maciejem Więckowskim zagra 4 utwory kompozytora:

  • Muzyka strun (na gitarę elektryczną, fortepian, skrzypce, altówkę, wiolonczelę),
  • Spirits of the Dead (na flet, skrzypce i altówkę),
  • Horyzont cząstek (na gitarę elektryczną, bas i obiektofony),
  • Protokół (na aktora i zespół kameralny, do tekstów wierszy Stanisława Barańczaka).

Spotkanie z kompozytorem poprowadzi Ewa Szczecińska z Dwójki.

Organizatorem cyklu Salon muzyczny Chóru Polskiego Radia w Willi Decjusza jest Fundacja Rozwoju Sztuki SONORIS we współpracy ze Stowarzyszeniem Willa Decjusza.


14 marca 2017
Hashtag Ensemble w kolejnym koncercie z cyklu Smykowizje
Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski

Tym razem lecimy w KOSMOS, zagramy kolejne przełomowe dzieło XX wieku - "Pierrot Lunaire" Arnolda Schoenberga. Do tego masa smakowitych kontekstów z muzyki klasycznej, filmowej, piosenki i różne inne elektro-kosmo-dźwięki. Bawimy się przy tym jak dzieci :)


19 listopada 2016
Hashtag Ensemble gościem Smykofonii
Warsztaty dla dzieci w siedzibie Orkiestry Sinfonia Varsovia


13 listopada 2016
PROM Kultury, Warszawa, godz. 17:00
Koncert #WITKACY

Dzięki zaproszeniu Ryszarda Lateckiego i Polskiego Towarzystwa Muzyki Współczesnej, Hashtag Ensemble bierze udział w cyklu Partytury Fotograficzne. Zespół podjął się „umuzycznienia” 11 autoportretów fotograficznych Stanisława Ignacego Witkiewicza.

"Widzę kształt rzeczy w ich sensie istotnym
I to mnie czyni wielkim oraz jednokrotnym
W odróżnieniu od was, którzy, państwo wybaczą
Jesteście wierszem idioty odbitym na powielaczu"

(J. Kaczmarski, 1981)

  • Marta Grzywacz – głos
  • Ania Karpowicz – flet
  • Dariusz Przybylski – organy Hammonda
  • Wojciech Błażejczyk – gitara elektryczna
  • Paweł Janas – akordeon
  • Krzysztof Kozłowski - syntezator
  • Leszek Lorent - perkusja

24 października
Filharmonia im. Artura Rubinsteina w Łodzi
Koncert #WorkersUnion

Muzyczny związek pracowniczy Hashtag Ensemble zagra w Łodzi – mieście „Ziemi Obiecanej” – epokowy utwór Louisa Andriessena „Workers Union”. Zjawiskowa kompozycja z 1975 roku poświęcona dehumanizacji pracy, brawurowo operująca dynamiką, powtórzeniem i niuansami barwowymi, zdaje się zyskiwać na znaczeniu wraz z galopującym postępem cywilizacyjnym. W koncercie zabrzmi także muzyka polska związana z miastem Łodzią – koncert fortepianowy wybitnego Łodzianina Miłosza Magina. W roli solisty członek Hashtag Ensemble, laureat I nagrody Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. M. Magina 2015, Krzysztof Kozłowski. Hashtag Ensemble ma w dorobku wiele prawykonań, 25 października zrealizuje zamówienie kompozytorskie inspirowane kontrastami miasta, które dedykował zespołowi młody kompozytor Adam Porębski.

Wykonawcy:

  • Ignacy Zalewski – dyrygent
  • Hashtag Ensemble w składzie: Anna Karpowicz – flet, Adam Eljasiński – klarnet, Wojciech Psiuk – saksofon, Krzysztof Kozłowski – fortepian, Wojciech Błażejczyk – gitara elektryczna, Leszek Lorent – perkusja; oraz Kamila Wąsik-Janiak – I skrzypce, Marta Oyrzanowska – II skrzypce, Aleksandra Demowska-Madejska – altówka, Dominik Płociński – wiolonczela, Łukasz Owczynnikow – kontrabas.

Program:

  • Miłosz Magin - II Koncert na fortepian, smyczki i kotły
  • Louis Andriessen - Workers Union
  • Adam Porębski - InterGerencje na flet, kontrabas, zespół i elektronikę (Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach programu „Kolekcje” – priorytet „Zamówienia Kompozytorskie”, realizowanego przez Instytut Muzyki i Tańca.)

23 października
Przestrzeń Prywatna, godz. 20:00
Koncert #WorkersUnion


10 października 2016
Filharmonia Narodowa w Mińsku, Białoruś, godz. 19:00
Koncert promujący płytę „Visegrad Songs”n

STANDING OVATION !!!

Dziękujemy fantastycznej publiczności za tak owacyjne przyjęcie, a Instytutowi Polskiemu za perfekcyjną organizację naszego pobytu w Mińsku!


24 i 25 września 2016
działania Hashtag Ensemble w Centruszm Ssztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski

Ekscytujący i pracowity weekend w Centrum Sztuki Współczesnej - tym razem działania wokół wystawy "Na początku myślałem, że tańczę":

24 września koncerty edukacyjne, czyli muzyka współczesna z muzyką świata Smykowizje,

25 września wieczorem (19:00) koncert improwizacji "El Sy Songs".

Utwory powstaną ad hoc, a do konstruowania dźwięków i fraz posłużą barwne, pulsujące rytmem obrazy.

Marta Grzywacz - głos, Ania Karpowicz - flet, Leszek Lorent - instrumenty perkusyjne, Krzysztof Kozłowski - syntezatory analogowe, Wojciech Błażejczyk - gitara elektryczna


1 sierpnia 2016
Koncert w warszawskim klubie Boogaloo
15:00 Boogaloo nad Wisłą

Rocznica wybuchu Powstania Warszawskiego to bardzo ważna data w historii Warszawy. Data ważna również dla nas. Z tej okazji zapraszamy na spotkanie z Panem Witoldem Gutkowskim, pseudonim „Vis”, weteranem Szarych Szeregów. Nasz gość walczył w ramach zgrupowania „Chrobry I” na Woli, Starówce, w Śródmieściu i na Czerniakowie. LIVE koncert Hashtag Ensemble.


22 czerwca 2016
Koncert promujący płytę „Visegrad Songs”
19:00 Solti Hall, Budapeszt

  • Marta Grzywacz - głos
  • Ania Karpowicz – flet
  • Wojciech Błażejczyk – gitara elektryczna
  • Paweł Janas – akordeon elektroniczny
  • Krzysztof Kozłowski – fortepian, syntezator

5 czerwca 2016
PREMIERA cyklu Smykowizje
Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski

Po co jest język? Do czego służy dywan? Jaki kolor ma szum, a jaki trzask? Cykl dla rodzin z dziećmi. Podczas zajęć, spotkań i koncertów istotna jest aktywizacja wzroku, słuchu, smaku, dotyku i odczuwania najmłodszych. Podczas koncertów Smykowidzowie zamieniają się w słuch w niezwykłej scenerii współczesnych dzieł sztuki. Podczas wizualnych zajęć sensorycznych za pomocą zmysłów smaku, dotyku, wzorku i węchu poznają różne materiały, nie tylko plastyczne, z których gdy będą starsze, nauczą się wyczarowywać cuda.

Hashtag Ensemble nawiązała stałą współpracę z cyklem Smykowizje, od czerwca 2016 roku raz w miesiącu projektuje koncerty muzyki nowej adresowane do najmłodszych odbiorców, odnoszących muzykę XX i XXI wieku do aktualnych wystaw prezentowanych w CSW.


1 czerwca 2016
„Warsaw Music” Wojciecha Błażejczyka
Polskie Radio Program 2

W audycji Marka Zwyrzykowskiego o godz. 23:35 na antenie radiowej Dwójki zabrzmiały dwa polskie utwory nominowane do europejskiej nagrody Palm Ars Electronica - jednym z nich jest Warsaw Music Wojtka Błażejczyka, w wykonaniu Hashtag Ensemble. Utwór znalazł się w gronie 6 najlepszych europejskich dzieł muzycznych wykorzystujących live electronics.


26 maja 2016
Premiera Klipu Hashtag Ensemble

"Night of the Four Moons" Georga Crumba (1969) czyli subtelny teatr instrumentalny, archiwalne zdjęcia dokumentujące lądowanie na Księżycu i fragmenty poezji Federica Garcii Lorki. Nagranie LIVE (skrót) opracował i zobrazował Hashtagowiec, znakomity operator Rafał Gabzdyl.


8 kwietnia 2016
Koncert Hashtag Ensemble w Studiu Koncertowym S1 Polskiego Radia im. Witolda Lutosławskiego w Warszawie

Hashtag Ensemble gościem Poranka Dwójki, Ania Karpowicz i Aleksandra Demowska-Madejska rozmawiały z Tomaszem Obertynem.


8 kwietnia 2016
Koncert Hashtag Ensemble w Studiu Koncertowym S1 Polskiego Radia im. Witolda Lutosławskiego w Warszawie

Modernistyczny Bartok vs Romantyczny Chopin

Koncert wyprodukowany przez Polskie Radio Program Drugi oraz Węgierski Instytut Kultury

W programie: Bela Bartok

  • Z cyklu "44 duety" (wybór) w opr. na flet i altówkę
  • 2 tańce rumuńskie na fortepian
  • 6 tańców węgierskich w opr. na flet i akordeon
  • Z cyklu "Dla dzieci" (wybór) w opr. na głos i syntezator analogowy
  • Z cyklu "Mikrokosmos" (wybór) w opr. na akordeon
  • Improwizacja na tematy z "Koncertu na orkiestrę"
  • Ania Karpowicz – flet
  • Paweł Janas – akordeon
  • Marta Grzywacz – głos
  • Aleksandra Demowska-Madejska – altówka
  • Krzysztof Kozłowski – fortepian, syntezator analogowy

O koncercie w audycji Poranek Dwójki 8 kwietnia 2016r.: http://www.polskieradio.pl/8/404/Artykul/1604447,Modernistyczny-Bartok-i-romantyczny-Chopin


17 marca 2016
Relacja Rafała Wawrzyńczyka z Poznańskiej Wiosny Muzycznej

http://www.dwutygodnik.com/artykul/6478-trzymajmy-kciuki-za-wiosne.html

Najpierw usłyszeliśmy „Night of the Four Moons” Crumba i był to Crumb zagrany bardzo dobrze, wszystkie te uczelniane okoliczności (secesyjna aula, zapach kurzu, skrzypiąca podłoga) dodawały mu uroku, młody zespół grał z zaangażowaniem, przygaszone światła sprawiały, że wyglądało to jak występ Sufjana Stevensa, który wpadł do akademii odegrać klasyka swojego kraju.


17 marca 2016
Koncert Hashtag Ensemble
Festiwal Poznańska Wiosna

W programie:

  • George Crumb "Night of the four moons"
  • Peter Bannister "Stabat Mater" (prawykonanie)
  • Wojciech Błażejczyk "Warsaw Music"

16 marca 2016
Koncert Hashtag Ensemble z materiałem "Visegrad Songs"
Poznań, Klub Meskalina


22 lutego 2016
Premiera Klipu "Warsaw Music SHORTCUT" (muzyka W. Błażejczyk, video R. Gabzdyl)

"Warsaw Music" Wojtka Błażejczyka na głos, live electronics, obiektofony, taśmę i zespół instrumentalny. Utwór o prostej fabule ("od świtu do zmierzchu"), do którego pracę video wykonał operator Rafał Gabzdyl w oparciu o inspirację Miasto-Kosmos. Warstwa elektroniczna składa się wyłącznie z dźwięków Warszawy. Paweł Janas (akordeon elektroniczny) i Oliwier Andruszczenko (EWI) grają na dźwiękach miasta kształtując klasyczną, instrumentalną narrację, choć złożoną z eksperymentalnych brzmień. Krzysztof Kozłowski ożywia obiektofony i posługuje się fragmentami taśmy (np. nieprzetworzona i niereżyserowana minuta syren z 1 sierpnia). Marta Grzywacz podaje libretto złożone w całości z wybranych napisów i murali warszawskich, które opowiadają "przeczywistość", "bezwład" i "Warszawę - Wrzawę". Wojciech Psiuk na saksofonach odwołuje się do stylistyki jazzklubów, ale używa też rozszerzonych technik wykonawczych, charakterystycznych dla muzyki nowej. Zespół instrumentalny realizuje swoją partię z tak wyostrzoną wrażliwością na barwę, że dźwięki akustyczne i elektroniczne przenikają się wzajemnie budując niezwykłe, wieloplanowe brzmienia. W częściach inspirowanych kosmosem multifony fletu (Ania Karpowicz) i klarnetu (Adam Eljasiński) doskonale stapiają się z warstwą elektroniczną tworząc jedno pasmo. Leszek Lorent na perkusji pełni rolę "szamana" i przewodnika w częściach dynamicznych. Kwartet smyczkowy prowadzony przez Agnieszkę Guz operuje motywami znanych piosenek, takich jak "Warszawa da się lubić", czy "Sen o Warszawie", które wykorzystane nienachalnie opowiadają fenomen "Nowej Warszawy".

https://www.youtube.com/watch?v=gdzqdKW9Do0

4 lutego 2016
Koncert Hashtag Ensemble z materiałem "Visegrad Songs" w Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN

Muzyka, od której wychodzimy w naszych improwizacjach, ma w sobie XIX-wieczną romantyczność – romantyczność ta pokrywa taneczne motywy ludowe dużą warstwą pudru i patosu. Improwizując na tematy z Belli czy Dworzaka chcemy je odczytać nowocześnie, czasem puścić oko do słuchacza, ale zawsze z szacunkiem dla tekstu. Karłowicz i Klein nie korzystają z motywów ludowych, ich poszukiwania są nieco odważniejsze, ale w swoich młodzieńczych pieśniach (oba cykle z Opus 1 kompozytorów) traktują głos ludzki w sposób tradycyjny. Poprzez improwizacje chcemy dodać naszą wrażliwość do ich wrażliwości, szerzej wykorzystując głos także jako instrument muzyczny, ale nie mamy ambicji walczyć z pieśniami, ani używać ich w roli krzywego zwierciadła odbijającego katalog awangardowych efektów.

Qadrans Qltury http://warszawa.tvp.pl/23812236/29012016

RDC http://www.rdc.pl/podcast/sobotni-poranek-hashtag-ensemble/


Listopad 2015
Recenzja "Visegrad Songs" w magazynie muzycznym "HiFi"

W najnowszym magazynie "HiFi" recenzja płyty Hashtag Ensemble "Visegrad Songs" Requiem Records Opus Series, pióra Hanny i Andrzeja Milewskich. Otrzymaliśmy 5 gwiazdek, zarówno za interpretację, jak i za realizację nagrania. Dziękujemy!

http://www.hi-fi.com.pl/p%C5%82yty/klasyka.html

Wytwórnia Requiem Records, działająca na naszym rynku od prawie ćwierć- wiecza, zainicjowała nową serię Opus, poświęconą nagraniom współczesnej muzyki poważnej w rozmaitych kontekstach. W jej ramach ukazał się album „Visegrad Songs” Hashtag Ensemble – grupy zaprzyjaźnionych muzyków, twórczo łączących inspiracje klasyczne, folkowe i elektroniczne. Jak sami o sobie mówią: szukają własnych „brzdęków”. Jerzy Kornowicz, wieloletni szef Związku Kompozytorów Polskich, nazywa ich działania „poezjowaniem”. Można by dodać, że zespół poniekąd działa na rzecz umocnienia Trójkąta Weimarskiego; wszak na omawianym krążku, zgodnie z tytułem, znalazła się muzyka z Polski, Czech, Słowacji i Węgier – kompozycje Mieczysława Karłowicza, Antonina Dworzaka, Jána Levoslava Belli i Béli Bartóka. Muzycy dokonują instrumentalno-wokalnej dekonstrukcji i rekonstrukcji utworów. Za każdym razem według innego klucza, w innym składzie, klimacie i tempie, w innej aurze akustycznej; z poczuciem humoru. Za każdym razem wkraczają niejako do pustej przestrzeni i zapełniają ją kolejnymi składnikami sonorystycznymi, zapętlając rytmy, fragmenty melodii i frazy słów oraz sylab asemantycznych. Kreatywny rozkład dotyczy zatem także warstwy werbalnej, co w przypadku dobrze znanych pieśni Karłowicza robi piorunujące wrażenie. Płyta ma nieszablonową oprawę graficzną, a realizacja techniczna nagrania budzi podziw.


Listopad 2015
Recenzja "Visegrad Songs" w magazynie muzycznym Lizard

W najnowszym magazynie Lizard recenzja płyty Hashtag Ensemble "Visegrad Songs" Requiem Records Opus Series, pióra Rafała Zbrzeskiego, w dziale recenzje-nowości. Otrzymaliśmy 6 gwiazdek, dziękujemy!

http://lizardmagazyn.pl/news/4084

20 września 2015
Premiera Spektaklu "Księga Dżungli"

Premiera tytułu "Księga Dżungli" Teatru Lalek Banialuka w Bielsku-Białej, spektakl z muzyką Wojtka Błażejczyka w wykonaniu Hashtag Ensemble:

http://www.banialuka.pl/ksiega-dzungli

21 sierpnia 2015: Premiera Płyty "Visegrad Songs"!

Od 21 sierpnia płyta Hashtag Ensemble "Visegrad Songs" dostępna w dobrych sklapch muzycznych i na empik.com.

http://www.empik.com/visegrad-songs-hashtag-ensemble,p1113585668,muzyka-p

Zapraszamy!


7 sierpnia 2015: Premiera Internetowa Klipu Hashtag Ensemble
promującego płytę "Visegrad Songs"

Pieśń Mieczysława Karłowicza "Rdzawe Liście" w wykonaniu kolektywu Brzdęk Ferajna

  • Marta Bogusławska - wokal
  • Ania Karpowicz - flet
  • Paweł Janas - akordeon elektroniczny
  • Krzysztof Kozłowski - fortepian

Miło nam poinformować, że do naszego zespołu dołącza fantastyczny twórca audiowizualny – Rafał Gabzdyl. Poza klipem do "Visegrad Songs" Rafał zrealizował także piękne wizuale podczas Festiwalu Muzyczne Ogrody. Cieszymy się na dalszą współpracę.

https://www.youtube.com/watch?v=3nqqY7FlSh8


22 lipca 2015: Przedpremierowa Recenzja "Visegrad Songs"
na portalu Polskiego Radia

"Co robi w katalogu wydawnictwa Requiem płyta z pieśniami i tańcami Béli Bartóka, Jána Levoslava Belli, Mieczysława Karłowicza i Antonina Dvorzaka?

Ha, i tu leży zagadka związana z zespołem założonym przed dwoma laty przez flecistkę Anię Karpowicz - Hashtag Ensemble. Pierwsze przesłuchanie krążka „Visegrad Songs” – i już wiem, z prawdopodobieństwem graniczącym z pewnością, że nie spodoba się on tym, którzy zakochani w „normalnych” wykonanych tych utworów, chcieliby przesłuchać ich innych interpretacji. Nie świadczy to jednak o słabości tego albumu – jego autorzy kierują go jednak do ludzi fascynujących się muzyką współczesną i szeroko pojętą awangardą. I jeszcze do jednej grupy, nie wiem, czy szerokiej, czy też nie – do tych co lubą w muzyce to co nowe, interesujące, choć wymagające.

Hashtag Ensemble jeszcze niedawno przypominał muzykę kameralną Andrzeja Panufnika podczas festiwalu 28. Warszawskie Spotkania Muzyczne, teraz słyszę go w repertuarze zgoła odmiennym – odczytujący utwory klasycznych mistrzów we współczesny, wysoce oryginalny sposób, odwołując się zarówno do eksperymentów dźwiękowych z połowy poprzedniego wieku, jak i amerykańskiego minimalizmu. Słyszymy tu też uśmiechy w kierunku Arvo Parta i klimaty, jakby wyrwane z wczesnej twórczości Alfreda Sznittkego czy Steve’a Reicha. Szczególne wrażenie zrobiła na mnie gra perkusisty Leszka Lorenta i Dariusza Przybylskiego na organach Hammonda. „Visegrad Songs” to naprawdę zakręcone tańce."

Mieczysław Burski

http://www.polskieradio.pl/6/13/Artykul/1478734,Jeden-za-wszystkich-czterech-za-jednego


15. Festiwal Ogrody Muzyczne
9 lipca 2015, Zamek Królewski w Warszawie

"Wydarzeniem specjalnym będzie koncert 9 lipca – związany z objęciem Prezydencji w Radzie Unii Europejskiej przez Wielkie Księstwo Luksemburga. Wystąpią połączone siły luksembursko-polskie: wspaniała formacja Lucilin, założona w Luksemburgu w 1999 roku w celu promocji dzieł muzycznych wieku XX i XXI. W podstawowym składzie jest to kwartet smyczkowy z perkusją i fortepianem, ale na Ogrodach Muzycznych Lucilin powiększy się o świetną polską formację Hashtag Ensemble z Wojciechem Błażejczykiem na czele. Hashtag – ponieważ zespół pragnie promować nową muzykę poprzez nowe formy komunikacji, a Ensemble – ponieważ razem zawsze raźniej. Lucilin i Hasthag Ensemble – to prawdziwe wydarzenie na skalę polską, nowy projekt, który łączy ludzi poza wszelkimi podziałami." (z programu festiwalu)

http://www.ogrodymuzyczne.pl/godz-19-00-koncert-lucilin-hashtag-ensemble-wojciech-blazejczyk/


XV Festiwal Teatru Polskiego Radia i Teatru Telewizji Polskiej
Dwa Teatry, 27-29 czerwca 2015, Sopot

Muzyka w wykonaniu Hashtag Ensemble nagrodzona na Festiwalu Dwa Teatry w Sopocie!

W XV konkursie festiwalowym w tym roku wzięło udział 29 realizacji radiowych oraz 18 telewizyjnych.

Nagrodę w kategorii "muzyka oryginalna" otrzymał Ignacy Zalewski za muzykę do słuchowiska "Raj" Dantego w reż. Katarzyny Michałkiewicz.

Nagrania dla Polskiego Radia dokonał zespół Hashtag Ensemble w składzie:

  • Ania Karpowicz – flet
  • Aleksandra Demowska-Madejska – altówka
  • Leszek Lorent – perkusja
  • Aleksander Dębicz – fortepian
  • oraz gościnnie Monika Łopuszyńska (sopran) i dzieci: Amelia Wachowicz, Lena Malinowska, Błażej Cieślar i Mateusz Nitczyński.

http://www.polskieradio.pl/9/201/Artykul/1469087,Zwyciezcy-XV-festiwalu-Dwa-Teatry-Sopot-2015

"Już zaraz noc"
koncert pamięci Pawła Buczyńskiego
w wykonaniu Hashtag Ensemble

Hashtag Ensemble przypomni najważniejsze dzieła kameralne Pawła Buczyńskiego, kompozytora i pedagoga UMFC. Zabrzmią między innymi: solowy "Epizod", elektroniczna "Porta d'inferno" i "Już zaraz noc" do poezji Iwaszkiewicza.

W ostatnich latach dzieła Pawła Buczyńskigo pozostawały poza marginesem życia koncertowego, a sam twórca, klasyfikujący się w nurcie polskiego „nowego romantyzmu”, zdawał się pozostawiać weryfikację ich wartości upływającemu czasowi.

Profesor Edward Sielicki wspomina: ''Od debiutanckiego „Requiem”, które pisał jeszcze na studiach, poprzez sukces „Muzyki opadających liści”, nagrodzonej na Międzynarodowej Trybunie Kompozytorów UNESCO, dowcipne „Pezzo per Passero” i „Trzy utwory z dedykacją”, poprzez groźne „Porta d’inferno” i „Nascitur Mors”, refleksyjną kameralistykę: „...jak ziarna zbóż”, „Antyfonę” czy „Gałązkę akacji” aż do oratorium „Benedictus”, które okazało się być jego ostatnim dziełem, widać było u Niego postawę romantyczną oraz własną, indywidualną poetykę. Był miłośnikiem słowa, któremu nierzadko z właściwym sobie dystansem dawał pierwszeństwo nad muzyką, nie starając się, aby muzyka je całkowicie zdominowała i podporządkowała. Pozostawił ważny dorobek, w którego składzie znalazło się kilkadziesiąt różnorodnych dzieł, w tym opera: „Szachy”. Był dobrym człowiekiem, pełnym ciepła i szacunku do wszystkich, a przy tym dowcipnym i celnym w osądach. Był lubianym i doświadczonym pedagogiem''. (źródło: Culture.pl)

Hashtag Ensemble: Ania Karpowicz (flet), Kamil Staniczek (I skrzypce), Kamila Wąsik-Janiak (II skrzypce), Aleksandra Demowska-Madejska (altówka), gościnnie: Joanna Marczyk (wiolonczela), Łukasz Owczynnikow (kontrabas), Aleksander Dębicz (fortepian), Dariusz Przybylski (organy), Leszek Lorent (perkusja), Mateusz Żaboklicki (recytator), Ignacy Zalewski (dyrygent), Michał Szostakowski (reżyseria dźwięku);

Na koncert zaprasza #ART, Fundacja "Sfera Harmonii", Stowarzyszenie Twórców ZAiKS oraz Uniwersytet Muzyczny Fryderyka Chopina.

www.hashtag-ensemble.org


Recenzja "Skarby Kultury"
z Festiwalu Musica Electronica Nova
17 maja 2015, Koncert: Stół Osobliwy

#stoły #miasta #ensemble – czyli historia pewnego zespołu kameralnego

Dwa lata temu, w 2013 roku, flecistka Ania Karpowicz założyła grupę muzyczną Hashtag Ensemble, aktywizującą i promującą polskich, kreatywnych kompozytorów – również tych z młodego pokolenia. Jak przeczytałam na musicaelectronicanova: to właściwie „artystyczna spółdzielnia”. A najtrafniej: synergia mniejszych zespołów kameralnych*. W prace formacji zaangażowani są również znani twórcy, na przykład: Ignacy Zalewski (podczas niedzielnego koncertu – prowadził zespół), Dariusz Przybylski, czy Wojciech Błażejczyk (wirtuozował na gitarze elektrycznej i basowej).

BARDZO osobliwy stół

Początkowo jedynie stał, był. Zwykły mebel. Stopił się ze sceną, niczego nie wyrażał. Wreszcie nadeszli ONI – kreatorzy, muzycy. Sprawili, iż pospolity przedmiot stał się instrumentem. Drewniane podkładki stanowiły medium pomiędzy niemą rzeczą, a mówiącymi ramionami artystów. Wykonanie utworu Thierry’ego De Meya – Musique de table (na trzech muzyków) – było pantomimiczną igraszką, swoistym teatrem lalek. Dłonie stały się pacynkami, może nawet figurami na cienkich sznurkach…? Kiedy mrużyłam oczy widziałam jedynie ruch jasnych palców na tle czarnych strojów wykonawców. „Kto by się spodziewał – myślałam – stepujące paznokcie!”.

Co teraz? Wie jetzt!

Po przedziwnych, perkusyjnych figlach bębnień i stuków – nadszedł czas na niekonwencjonalną „klasykę” (oksymoron!). Wykonano utwór Wie jetzt autorstwa Michaela Beil – dzieło na flet solo (Ania Karpowicz), zespół i wideo. Multimedialną ilustrację popisu stanowiło nagranie, ukazujące trzech kołyszących się starszych panów, po dłuższej chwili do seniorów dołączyła śpiewaczka, odziana w purpurową suknię. Dokuwanie znaczeń i tworzenie hipotetycznych sensów filmu-ekspozycji, wnikliwa obserwacja – to wszystko utwierdziło mnie w przekonaniu, że nie jest to chybiona wizualizacja (jak początkowo myślałam), ale zamierzony, synchronizowany i doskonale dopasowany akt twórczy.

Warszawski sen

Suita Warszawska II: Warsaw Music Wojciecha Błażejczyka – kompozycja na zespół instrumentalny, live electronics i film – oszałamiała. Projekt dofinansował Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego, a zrealizował – Instytut Muzyki i Tańca. Kolejne tony i dźwięki wybrzmiewały, kontrastowały – rządzone dynamiką i żywiołowością Warszawy. Nietypowe rejestry, niebywałe przejścia z nizin do wyżyn – wprawiały w osłupienie, pewien rodzaj hipnozy. Kompozycja okazała się badaniem, EKG serca Polski. Melodie szumiały, były niczym wyrzuty krwi, kurcze, rozprężenia, tętnienia. Nieodzownym elementem tego, co słyszalne, stało się to, co widzialne. Obrazy - kadry miasta. Wspaniała reżyseria Mai Baczyńskiej, fenomenalne zdjęcia Zofii Goraj…

Brak mi słów. Suita Warszawska II jest zwyczajnie (niezwyczajnie) niesamowita, pełna sprzeczności – realna i nierealna, ostra a zarazem rozmyta. Wyłaniamy się z kosmicznych mgławic, by znaleźć się na Ziemi, w nadwiślańskiej stolicy. Sama nie wiem, co stanowi najistotniejszą część wizji – betonowa dżungla? A może… Niebo, Słońce i Księżyc – ich nieustanny, odwieczny ruch. Metropolie wymuszają życie w ciągłym biegu, niepewności – to wyczerpuje, pozbawia energii. Człowiek, by nie popaść w obłęd, by nie zatracić siebie i swego sensu, potrzebuje jakiejś stałości, opoki, pewności. Poczucie bezpieczeństwa i celowości zapewnia nam cykliczność natury, powtarzalność nocy i dnia, pór roku… Przez chwilę przestałam myśleć o codziennych troskach, o przyszłych obawach. Były tylko dźwięki i wizerunki.

Premierowo

W półtorej godziny po koncercie odbyła się premiera płyty Visegrad Songs grupy Hashtag Ensemble. Jeżeli lubisz tajemne mroki, nagłe rozbłyski, smugi, krążenie barw i fantazyjność – wszystko to na tej płycie masz. Ale jest też tu dystans, kultura opowieści i użytych środków – rodzaj klasyczności**. Ta muzyka to coś więcej niż oddawanie dźwięków, komponowanie. To żywe melodie codzienności, synteza wymiarów.

Anna Maria Motylska

http://skarbykultury.pl/wydarzenia-wczoraj-dzis-jutro/wydarzenia-wroclaw/filharmonia/1797-stoly-miasta-ensemble-czyli-historia-pewnego-zespolu-kameralnego


Premiera Płyty „Visegrad Songs”

Festiwal Musica Electronica Nova 2015
17 maja 2015r, godz. 19:30, Sala Koncertowa Filharmonii Wrocławskiej

17 maja 2015r. podczas festiwalu Musica Electronica Nova odbędzie się premiera pierwszej, improwizacyjnej płyty zespołu Hashtag Ensemble.

Muzycy Hashtag Ensemble, sprawnie poruszający się we wszystkich nurtach muzyki klasycznej i czynnie zaangażowani w promowanie polskich kompozytorów, sięgnęli do pieśni i tańców Beli Bartoka, Jana Levoslava Belli, Mieczysława Karłowicza oraz Antonina Dworzaka.

Zachęcający do eksperymentów barwowych skład dwóch kolektywów zaowocował rozmaitymi inspiracjami, od amerykańskiego minimalizmu przez eksperymenty dźwiękowe rodem z lat pięćdziesiątych i sześćdziesiątych XX wieku, aż po nawiązania do muzyki lżejszej.

„Jeżeli lubisz tajemne mroki, nagłe rozbłyski, smugi, krążenie barw i fantazyjność - wszystko to na tej płycie masz. Ale jest też tu dystans, kultura opowieści i użytych środków - rodzaj klasyczności.”

Jerzy Kornowicz – ze słowa wstępnego

Hashtag Ensemble:

  • Marta Bogusławska – vocal
  • Ania Karpowicz – flute/piccolo
  • Paweł Janas – electric accordion
  • Krzysztof Kozłowski – piano
  • sp.feat. Wojciech Błażejczyk – electric guitar
  • Maciej Nerkowski – baritone
  • Aleksandra Demowska-Madejska – viola
  • Ignacy Zalewski – prepared piano
  • Dariusz Przybylski – Hammond organ
  • Leszek Lorent – percussion

Wydanie płyty wsparły instytuty kultury Węgier i Słowacji działające w Polsce.


Festiwal Musica Electronica Nova 2015

Koncert Hashtag Ensemble „Stół Osobliwy. Thierry DeMey IV”
17 maja 2015r, Sala Koncertowa Filharmonii Wrocławskiej, godz. 18:00

http://www.nfm.wroclaw.pl/component/nfmcalendar/event/2246

http://musicaelectronicanova.pl/pl/men/2015/events/26-stol-osobliwy-thierry-de-mey-iv

http://musicaelectronicanova.pl/pl/men/2015/biographies/43-hashtag-ensemble

W programie:

  • Michael Bail (1963) „Wie jetzt?” na flet solo, zespół i wideo (video: Michael Beil, Thierry Bruehl / Instrumentation.: Michael Beil, Brigitta Muntendorf), 2011
  • Thierry De Mey (1956) „Musique de tables” na trzech perkusistów (1987)
  • Wojciech Błażejczyk (1981) „Suita warszawska II: Warsaw Music (2015)” na zespół instrumentalny, live electronics i film

Hashtag Ensemble:

  • Ignacy Zalewski – dyrygent
  • Ania Karpowicz – flet
  • Adam Eljasiński – klarnet
  • Wojciech Psiuk – saksofon
  • Oliwier Andruszczenko – EWI (electronic wind instrument)
  • Leszek Lorent – perkusja
  • Wojciech Błażejczyk – gitara elektryczna i basowa
  • Krzysztof Kozłowski – obiektofony
  • Paweł Janas – akordeon elektroniczny
  • Marta Grzywacz – wokal
  • Kamila Wąsik-Janiak – skrzypce I (gościnnie)
  • Magdalena Bednarek – skrzypce II (gościnnie)
  • Aleksandra Demowska-Madejska – altówka
  • Joanna Citkowicz – wiolonczela (gościnnie)
  • Łukasz Owczynnikow – kontrabas (gościnnie)
  • Marta Olko - reżyseria dźwięku

Presto. Prosto o muzyce

Recenzja z koncertu 15 marca 2015r, UMFC
P. M. Davies „Pieśni Szalonego Króla”

Studium obłędu i ekstazy

Taki podtytuł miał koncert Hashtag Ensamble na UMFC (Uniwersytet Muzyczny im F. Chopina w Warszawie). Był zapowiadany od kilku miesięcy. Podskórnie czułam, że to będzie wyjątkowe muzyczne doświadczenie. Ale na to, co usłyszałam i zobaczyłam, nie byłam przygotowana.

Pisanie relacji z wydarzeń muzycznych jest dość niewdzięcznym zajęciem. Jak przenieść na papier wrażenia, odruchy serca, emocje, które uwalniane są przez dźwięki wydobywane z przeróżnych instrumentów? Aby sprostać temu zadaniu, wielu recenzentów i korespondentów chowa się za trudnym meta-językiem muzykologicznych pojęć. Lub korzysta z analogii i do opisu muzyki używa języka miłości, emocji, nadużywając przymiotników. Czasem udaje im się uchwycić sedno, czasem krążą wokół, nawet nie dotykając istoty piękna.

Na niedzielnym koncercie byłam „prywatnie”, aby odpocząć. Tymczasem już na dzień dobry panowie dr Leszek Lorent i Ignacy Zalewski zafundowali mi (i sali pełnej słuchaczy) krótkie merytoryczne wprowadzenie. Wdzięczna im jestem za to, że nie był to przeładowany intelektualnie wykład, a raczej parę ważnych zdań, dzięki którym współczesna muzyka, którą za chwilę miałam usłyszeć, stawała się bliższa, a przez co bardziej zrozumiała.

W programie dwa utwory. Z szacunku do artystki napiszę kilka słów o pierwszym z nich, choć wykonanie drugiego całkowicie zdominowało występ.

Olga Przybył zagrała na zestawie pozaeuropejskich instrumentów perkusyjnych kompozycję Pera Norgarda „I Ching”, której bazą jest taoistyczna filozofia dalekiego Wschodu oraz idea przeciwieństw, których równowaga stanowi o kondycji wszechświata a także – naszych organizmów. To, co wyczyniała Olga, powodowało, że momentami wstawałam z fotela. Jej występ i ten utwór to dowód na to, że instrumenty perkusyjne mają nieograniczone wprost możliwości ekspresji.

Ale to była dopiero rozgrzewka.

Hashtag Ensamble to formuła stara jak świat: zdolni, ambitni młodzi ludzie różnych dyscyplin muzycznych – wykonawcy, kompozytorzy, dyrygenci, w tym ciała pedagogiczne, społecznicy i aktywiści – porozumieli się, aby razem realizować artystyczne powołanie. To ważne wprowadzenie, bo z założenia oznacza, że to, co firmuje zespół, ma wysoką wartość poznawczą. Jednocześnie to, co wykonuje Hashtag Ensamble – jest nie tylko ambitne, ale i piękne. Ich nie interesują przeintelektualizowane współczesne dzieła. Chcą się sprawdzać, popisywać techniką, stawiać sobie nowe wyzwania, a jednocześnie – porozumieć się z publicznością, dać jej to, po co przychodzi się na koncert – radość, wytchnienie, poczucie obcowania z pięknym dziełem.

„Dobry dzień dla Waszej Wysokości: Bóg chroni tego, który chroni bramy.
Oto klucz do Królestwa.
Jesteś uroczym facetem: w następnym miesiącu powinienem dać ci kapustę.
Otwórz drzwi!”

Pieśń pierwsza: Wartownik

Na trop „Ośmiu pieśni szalonego króla” zespół trafił dzięki profesorowi Edwardowi Sielickiemu, szefowi Studium Muzyki Nowej UMFC. I z wyżej wymienionych powodów od razu przystąpił do odczytywania partytury. Po kilku tygodniach spotkali się na cztery intensywne dni prób, podczas których dawali z siebie wszystko. Ignacy Zalewski, który prowadził zespół, zapytany, czy jest zadowolony z efektu, powiedział krótko: Organicznie nie znoszę niskiego poziomu, więc zawsze pracujemy do upadłego, żeby było pięknie. Z koncertu jestem bardzo zadowolony.

„Madame, nie mam na myśli nic złego.
Tylko by zapamiętać, by zapamiętać czym był ów prześwitujący jedwab, koronka, bielizna, brokat,
który spadł na mą igłę. By zapamiętać. Madame,
pozwól nam porozmawiać, nie mam na myśli nic złego.”

Pieśń trzecia: Dama w oczekiwaniu

Instrumentaliści Hashtag Ensamble to jedni z najlepszych muzyków, jakich znam. Umiejętności i ekspresja flecistki Ani Karpowicz, perkusisty Leszka Lorenta czy pianisty Aleksandra Dębicza, że wymienię tylko trójkę reprezentantów zespołu – zapierają dech. Za każdym razem, gdy ich słyszę, mam wrażenie, że potrafią zagrać wszystko, że znają nawet te techniki, których jeszcze nie wymyślono.

“Słodka Tamizo, słodka Tamizo, hen, hen daleko
podążałem za tobą.
Bóg chroni mój lud.
Słodka Tamizo, płyń łagodnie. Płyń, obarczona moim ludem
(wybaw mnie od mojego ludu; on jest wewnątrz)
do ogrodu Eden, do Eden w Hanowerze, na Bermudach czy w Nowej Południowej Walii.
Słodka Tamizo, płyń łagodnie. Zabierz stąd mój lud.
Jestem utrudzony tym zwodzeniem. Jestem samotny.”

Pieśń czwarta: Do odśpiewania na wodzie

I gdy na estradę wchodzi Maciej Nerkowski, instrumentaliści Hashtag Ensamble mają problem. Maciek – jakby to powiedziała młodzież – niszczy system. Zawłaszcza sobie całą scenę, cokolwiek dzieje się obok – jest dla niego tylko tłem. Powiedzieć o nim baryton, to nie powiedzieć nic. To artysta totalny. Opanował dokładnie wszystkie techniki współczesnego i klasycznego śpiewu, ale jest także doskonałym aktorem. Nie ma absolutnie żadnych zahamowań. I jakkolwiek to zabrzmi, to jednak w kontekście artystycznym ma wyłącznie pozytywny wydźwięk.

Tylko jedna osoba jest w stanie zrównoważyć ekspresję Maćka Nerkowskiego, i to tylko w sytuacji scenicznego pojedynku jeden na jeden – jest nią Leszek Lorent. Przy czym on w starciu z Maćkiem wykorzystuje cały arsenał instrumentów perkusyjnych.

„Ester! O, ulgo na mej duszy.
Czy ciebie także, kochanie, przykuli w stajni?
Czy cię głodzą, biją, pogardzają tobą,
przedrzeźniają gdy krzyczysz?
Ludzie gadają, że jakaś inna kobieta jest moją żoną,
ale imię Królowej brzmi Ester.”

Pieśń piąta: Fantomowa królowa

Widzimy więc uosobienie szalonego króla, w parodii stroju i korony, bosego, przygarbionego. Słyszymy jego głos i uczucie zażenowania miesza się z fascynacją. Zażenowanie, bo wchodzimy w rolę gapiów, którzy patrzą na nieszczęśliwego, chorego człowieka i właściwie poza jałowym obserwowaniem nic więcej nie możemy zrobić. Fascynacja ogarnia nas, gdy odzyskujemy przytomność umysłu, zdając sobie sprawę, że to „tylko” gra. Czekamy niecierpliwie na ciąg dalszy. Do czego jeszcze posunie się bohater? Jak bardzo sprowokuje go jeszcze muzyka? Czym właściwie ona jest? Wypełnia przestrzeń między słowami? Oddaje stan duszy i może także umysłu chorego władcy?

Jestem zdenerwowany. Nie jestem chory
tylko zdenerwowany.
Na wypadek, gdybyście chcieli wiedzieć co ze mną nie tak
jestem zdenerwowany.

Pieśń szósta: Podróbka

Jeszcze słowo o samym utworze. Autorem „Ośmiu pieśni szalonego króla” jest Sir Peter Maxwell Davies, popularny brytyjski kompozytor, rocznik 34. Zdeklarowany gej i zaangażowany politycznie obywatel. Inspiracją dla stworzenia swoistego monodramu był tekst Randolpha Stow, oparty na pamiętnikach Jerzego III, tytułowego króla, którego szaleństwo spowodowała nieuleczalna choroba – porfiria. Muzyka zdradza duże poczucie humoru kompozytora. Współczesna zupa, pełna kontrastów, dysonansów, naszpikowana technicznymi trudnościami, przyprawiona została elementami jazzu, muzyki nawiązującej do baroku i klasycyzmu. Zawsze dzieje się to jednak nieprzypadkowo, nieoczekiwanie, wywołując zdziwienie pomieszane z rozbawieniem. Choć „Osiem pieśni…” utworem łatwym nie jest – ani dla słuchaczy, ani na wykonawców, i jedni, i drudzy zaraz po wybrzmieniu ostatniej nuty chcą jeszcze i jeszcze. Koncert w UMFC zakończył się bisem, a to nie często się tu zdarza.

„mój ludu: staję przed wami w żałobie,
na mej piersi jest gwiazda.
Król nie żyje.
Człowiek dobrego serca, skromny sługa Boży,
kochający mąż i ojciec.
Biedny facet, oszalał.
(…)
Czasami wył jak pies.
Zasłaniał lustra, by nie widzieć swojego odbicia kiedy przechodził
jego oczy zamieniły się w porzeczkową galaretę.”

Kinga A. Wojciechowska
(marzec, 2015)

http://prostoomuzyce.pl/studium-obledu-i-ekstazy


Koncert Studium Muzyki Nowej

15 marca 2015r, godz. 17:00, Uniwersytet Muzyczny Fryderyka Chopina

  • Maciej Nerkowski - baryton
  • Ania Karpowicz - flet
  • Adam Eljasiński - klarnet
  • Leszek Lorent - perkusja
  • Kamil Staniczek - skrzypce
  • Dominik Płociński - wiolonczela
  • Aleksander Dębicz - fortepian
  • Ignacy Zalewski – dyrygent

W programie: P. M. Davies – Pieśni Szalonego Króla


Nagranie muzyki do spektaklu „Lekcja” Eugene Ionesco

16 lutego 2015r, Matecznik Mazowsze

Obsada spektaklu: Karolina Gorczyca, Wojciech Kalarus, Jadwiga Jankowska-Cieślak

Muzyka - Ignacy Zalewski

Reżyser Dźwięku - Michał Szostakowski


Słuchowisko "RAJ Dantego"

Polskie Radio Program 1

1 listopada 2014, godz 17:00

Hashtag Ensemble w muzyce Ignacego Zalewskiego do słuchowiska Katarzyny Michałkiewicz "RAJ Dantego".

  • Beatrycze - Karolina Gorczyca
  • Dante - Wiktor Loga-Skarczewski

Hashtag Ensemble:

  • Anna Karpowicz - flet
  • Aleksandra Demowska-Madejska - altówka
  • Aleksander Dębicz - fortepian
  • Leszek Lorent - instrumenty perkusyjne
  • Monika Łopuszyńska - sopran
  • Dzieci: Amelia Wachowicz, Lena Malinowska, Błażej Cieślar, Mateusz Nitczyński
  • Muzyka: Ignacy Zalewski
  • Scenariusz: Mateusz Żaboklicki i Katarzyna Michałkiewicz
  • Reżyseria: Katarzyna Michałkiewicz
  • Realizacja akustyczna: Maciek Kubera

Andrzej Panufnik – "Trójkąty" na trzy flety i trzy wiolonczele

Hashtag Ensemble z gościnnym udziałem wiolonczelistów Cellonet (nagranie live)

Narodowy Instytut Audiowizualny, Kolecja: Andrzej Panufnik

Premiera Kolekcji w Ninateka.pl: 24 września 2014

http://ninateka.pl/kolekcje/panufnik/audio/trojkaty-na-trzy-flety-i-trzy-wiolonczele

Utwór został skomponowany na zamówienie telewizji BBC z przeznaczeniem do telewizyjnej realizacji audiowizualnej. Jego idea nawiązuje do filozofii hinduskiego tantryzmu (impulsem dla kompozycji stała się odwiedzona przez kompozytora wystawa dawnej sztuki Indii), gdzie trójkąt posiada znaczenie symboliczne – przedstawiony wierzchołkiem do góry uosabia siłę męską, duchową; wierzchołkiem do dołu natomiast – siłę żeńską, erotyczną. Nałożenie obu trójkątów symbolizuje zespolenie obu pierwiastków. Symbolikę tę odzwierciedla trzyczęściowa forma kompozycji, w której kolejne części noszą nazwy: Trikona I, Trikona II i Yantra.

W pierwszej części utworu biorą udział tylko wiolonczeliści (mężczyźni), w części drugiej – flecistki (kobiety), w ostatniej zaś następuje połączenie obu grup wykonawców. Formę trójkąta kompozytor wykorzystał nie tylko w rozplanowaniu formalnym dzieła, ale także w aspekcie wizualnym – poprzez symboliczny dobór instrumentów i instrumentalistów oraz ich rozmieszczenie na estradzie (co wykorzystano w nagraniu telewizyjnym). Symbolika pierwiastka żeńskiego i męskiego ma również swoje odbicie w języku muzycznym – obie Trikony bazują co prawda na materiale zbudowanym w oparciu o interwały komórki E–F–H, jednak „męska” Trikona I rozwija podstawowy materiał dźwiękowy niejako w górę skali, natomiast „żeńska” Trikona II – w dół. W Yantrze następuje połączenie obu „kierunków”.

Triangles zostały wykonane i zarejestrowane w studiu Programu 2 Telewizji BBC 14 kwietnia 1972 roku.

Kompozytor przyznał w Autobiografii, że utwór ten okazał się mieć duże znaczenie dla jego dalszych poszukiwań twórczych:

"Jakkolwiek Trójkąty (...) przeznaczone były raczej wyłącznie dla telewizji, a nie do wykonań koncertowych i w owym czasie wydawało mi się, że nie mają większego znaczenia w moim dorobku muzycznym, to jednak pozwoliły mi dokonać następnego istotnego kroku w moich odkryciach kompozytorskich. Pomysł kształtowania dzieła muzycznego podług doskonałego porządku form geometrycznych okazał się wkrótce siłą napędową, przenikającą niemal wszystko, co pisałem."

Utwór do dziś pozostaje w rękopisie. Zachowało się nagranie zrealizowane przez telewizję BBC, które świadczy zarówno o atrakcyjności wizualnej dzieła Panufnika, jak i o tym, że nie ustępuje ono innym jego utworom kameralnym. W 2014 roku, podczas XXVIII Warszawskich Spotkań Muzycznych, miała miejsce polska premiera Trójkątów, pozwalająca rodzimym słuchaczom przekonać się bezpośrednio, w jak interesujący sposób wzbogacają one artystyczny dorobek kompozytora. Utwór w wykonaniu grupy #ENSEMBLE, z gościnnym udziałem wiolonczelistów z zespołu CELLONET, zaprezentowany został dzięki życzliwości i wsparciu Lady Camilli Panufnik oraz programowi Instytutu Muzyki i Tańca „Nowe Interpretacje”. W naszej kolekcji prezentujemy to właśnie nagranie.

(źródło: Ninateka.pl)


#ENSEMBLE partnerem Festiwalu War<So>Vie

Serdecznie zapraszamy!

"...miasto musi być wielobarwną tkaniną społeczną, w której każdy ludzki talent znajdzie swoje miejsce…" (Margaret Mead)

War<So>Vie to międzynarodowy, interdyscyplinarny festiwal, którego celem jest współtworzenie przestrzeni publicznej miasta, wyzwolenie jego performatywnego potencjału oraz współdziałanie i integracja różnych środowisk.


Koncert monograficzny twórczości Ignacego Zalewskiego

Klasyczny Czwartek
Mazowiecki Instytut Sztuki
ul. Elektoralna 12, Warszawa
4 września 2014r, godz. 19:00

W programie koncertu znalazły się dedykacje dla członków #ENSEMBLE:
"ZŁY wg Tyrmanda" na flet i perkusję
"Zawrót" na perkusję
"Catulli Carmen" na perkusję i baryton
"Mazurki"


Uroczysty Koncert z okazji przekazania przewodnictwa w Grupie Wyszehradzkiej

Ambasada Węgier, ul. Chopina 2
29 czerwca 2014r, godz. 19:00

"Visegrad Songs"
(B. Bartok, A. Dworzak, B. Smetana, I. Buffa)
pieśni kompozytorów z krajów Grupy Wyszechradzkiej
w improwizacjach kolektywu członków #ENSEMBLE

Aleksander Dębicz - fortepian
Leszek Lorent - perkusja
Ania Karpowicz - flet
Dominik Płociński - wiolonczela


Recenzja z koncertu monograficznego Ignacego Zalewskiego

Warszawa, CSW, 24 maja 2014r.

"Ciepły, letni wieczór. Sala laboratorium CSW. Na sali półmrok, w półcieniach widać instrumenty. Fortepian - czeka na Aleksandra Dębicza, który będzie za chwilę wykonywał z pozostałymi czterema muzykami „Kwintet fortepianowy”...

Rozbudowany zestaw instrumentów perkusyjnych, który sam w sobie już stanowi ciekawy obiekt wizualny - na nim zagra Leszek Lorent. Spora ilość pulpitów - duże nuty, albo znaki graficzne to specyfika muzyki współczesnej. Zza uchylonych drzwi słychać przygotowujących się do występu wykonawców. Sypią się dźwięki, docierają skomplikowane, atonalne pasaże, ale przebija też tango - to flecistka Ania Karpowicz rozgrywa się przed wykonaniem rozpoczynającego koncert ‘Złego wg Tyrmanda’ - utworu inspirowanego znaną powieścią z lat 50-tych. Nieoczekiwanie na salę wkradają się ‘nieproszone’ dźwięki - przedkoncertową ciszę łamią odgłosy elektronicznych bitów dochodzące z zewnątrz, gdzie odbywa się letnia impreza w plenerze. Rzeczywiście, biegnąc na koncert, przepychałam się przez spory tłum bawiących się młodych ludzi. Skupiona cisza w sali laboratorium to duży kontrast. Lekko zakłopotani organizatorzy tłumaczą na wstępie, że tam, na zewnątrz bawi się młodzież, bynajmniej nie gorsza, tylko trochę inna.. i żeby posłuchać tej muzyki inaczej, przyswoić, obłaskawić te dźwięki, zestroić z tymi, które zaraz zabrzmią. Przychodzi mi to dość łatwo, może dlatego że muzyka młodego kompozytora Ignacego Zalewskiego jest tak komunikatywna, że zdaje się zapraszać każdego do muzycznego dialogu.

To koncert monograficzny - słowo to brzmi poważnie, i owszem - dumnie. Oznacza, że cały koncert poświęcony jest twórczości jednego kompozytora. Ale Ignacy Zalewski (urodzony w 1990 roku) ma już na swoim koncie liczne nagrody na konkursach kompozytorskich oraz nagrodę Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego za wybitne osiągnięcia. Dzisiejszy koncert to też owoc wyróżnienia, jakim jest rola kompozytora-rezydenta, nadana w drodze konkursu przez Instytut Muzyki i Tańca. Program ma łączyć twórców z instytucjami, i właśnie tak się stało w tym wypadku- utwory Ignacego Zalewskiego wykonali m.in. Kameraliści z Sinfonii Iuventus, orkiestry w której kompozytor rezydował. Większość prezentowanych kompozycji powstała na zamówienie muzyków, członków #ENSEMBLE - młodego zespołu, który wnosi mnóstwo świeżej, pozytywnej energii w wykonanie i promocję muzyki najnowszej.

Pierwszy utwór, wspomniany ‘Zły wg Tyrmanda’ na flet i perkusję to utwór iście łobuzerski - podobnie jak klimat powieści, traktującej przecież o chuliganach, konikach-handlarzach i drobnych przedsiębiorcach z powojennej Warszawy. ‘Zły’ raz po raz rozpędza się w niepohamowanych, buńczucznych tyradach perkusyjnych, by za chwilę migocącą partią fletu przywodzić na myśl tajemnicze zaułki i ciemne interesy pośród ruin miasta, w którym dokonywały się „sprawki” ówczesnego półświatka. Wciągająca opowieść - i, co charakterystyczne dla Zalewskiego, obdarzona poczuciem humoru. A połączenie muzyki z humorem to wyjątkowo elektryzująca mieszanka. Zwłaszcza, że jest to humor pierwszej klasy, nienarzucający się, wymagający skorzystania z wyobraźni. Tak właśnie można opisać relację, jaką Zalewski potrafi nawiązać z odbiorcą. Uczestniczenie w jego utworach to rodzaj gry, wieloznacznej, wciągającej, intrygującej.

Podobnie rzecz ma się w przypadku ‘Tria na flet, skrzypce i altówkę’. Tutaj instrumenty odbywają żywą rozmowę, jest gadatliwy flet (Ania Karpowicz), emocjonalne skrzypce (Kamil Staniczek) i uparta altówka (Aleksandra Demowska- Madejska), których wymianę zdań podziwiamy ze skupieniem godnym finałowego meczu o mistrzostwo świata w ping-pongu. Niezwykle ciekawe i emocjonalne jest też 'Catulli Carmen VIII' na perkusję i baryton - do tekstu rzymskiego poety z I wieku p.n.e. Słynął on, zgodnie z opisem autora przekładu, filologa Mateusza Żaboklickiego, z niezwykle wulgarnych tekstów, które będąc tak dosadnymi, miały często wywoływać efekt komiczny. W 'Catulli Carmen VIII' wulgarnie nie jest, ale mamy tu do czynienia z celowo mocno przerysowanym dramatyzmem (tekst traktuje o rozpaczy podmiotu lirycznego po porzuceniu przez kobietę). Taki efekt wzmacnia niezwykle mocna, oryginalna i zapadająca w pamięć kreacja (także aktorska) śpiewającego głosem barytonowym Macieja Nerkowskiego, któremu towarzyszy na perkusji niesamowity Leszek Lorent (tego perkusistę trzeba zobaczyć w akcji!). Doskonale zabrzmiało też prawykonanie ‘Kwintetu Fortepianowego’ w wykonaniu kameralistów Sinfonii Iuvents. Rytmiczność i melodyka tego utworu nasuwała skojarzenia z muzyką Dymitra Szostakowicza. Koncert zakończyła kompozycja "Levitation", ciekawy formalnie utwór, wykonany z niezwykłą precyzją przez członków #ENESEMBLE.

Dochodzące z zewnątrz „bity” w żaden sposób nie zakłóciły odbioru muzyki Zalewskiego - było tak, jakby muzyka dodała swoje trzy grosze do tej barwnej rozmowy. Może to zachęta do dalszego dialogu? Myślę że także Ci, którzy byli na imprezie plenerowej, gdyby trafili na ten koncert, byliby pod wielkim wrażeniem. O tym, co zrobić, by tak się działo często, warto i należy rozmawiać, lecz to już temat do osobnych rozważań."

Agnieszka Olek - Magazyn Presto.Prosto o muzyce.
http://prostoomuzyce.pl/na-sali-polmrok-w-polcieniach-widac-instrumenty-recenzja/


Koncert monograficzny Ignacego Zalewskiego

24 maja 2014,
Centrum Muzyki Współczesnej - Sala Laboratorium,
Warszawa, godz.19:00


Recenzja z koncertu #PANUFNIK REVISED

Warszawa, Podchorążówka, 17 maja 2014r.

(...) Muzyka na nowo odkryta

"Finał Spotkań znów wyeksponował improwizację - jako potrzebę wyrazu i sensu, stworzonych z wyobraźni wykonawców - zarazem kompozytorów. Drugi z finałowych koncertów był ponadto najobszerniejszym spotkaniem z muzyką Andrzeja Panufnika.

Zespół #ENSEMBLE, a właściwie jego część (Brzdęk Ferajna) tworzony przez młodych muzyków, entuzjastycznych i sprawnych, przestawił dwie improwizacje na temat "Hommage à Chopin" Andrzeja Panufnika. Były to, podobnie jak oryginał, wokalizy, ale z towarzyszeniem nieco większego składu - z udziałem Marty Grzywacz, sięgającej po rozszerzone techniki wokalne i z nadzwyczajną precyzją operującej głosem, flecistki Anny Ćwiek-Karpowicz, której paleta środków dorównywała śpiewaczce, pianisty Krzysztofa Kozłowskiego oraz akordeonisty Pawła Janasa. Artyści wykazali się konsekwencją w budowaniu jednolitego nastroju poszczególnych improwizacji i wyczuciem formy. Bardziej w kierunku stylistyki jazzowej przesunięta była improwizacja na temat "Pentasonaty" w wykonaniu Aleksandra Dębicza, w której pojawiły się harmoniczne odwołania do motywiki utworu.

Z oryginalnych kompozycji związanego z Warszawą (do czasu emigracji) Andrzeja Panufnika, wykonane zostało "Trio fortepianowe" op. 1, które na festiwalu zabrzmiało dwukrotnie: w siedzibie Polskiego Wydawnictwa Muzycznego podczas prezentacji strony internetowej poświęconej kompozytorowi (www.panufnik.polmic.pl) autorstwa dr Beaty Bolesławskiej-Lewandowskiej - w interpretacji Janusza Wawrowskiego (skrzypce), Magdaleny Bojanowicz (wiolonczela) oraz Bartłomieja Kominka (fortepian), a na koncercie finałowym z udziałem skrzypaczki Agnieszki Guz, wiolonczelisty Bartosza Koziaka i pianisty Krzysztofa Kozłowskiego. Oba wykonania pozwalały delektować się tym znakomitym utworem.

Drugą część koncertu wypełniły kompozycje z późniejszego okresu – "Dreamscape" (Pejzaż ze snów) - wokaliza na sopran i fortepian w wykonaniu Wandy Franek, dysponującej głębokim, ciemnym altem, i Aleksandra Dębicza oraz "Triangles" (Trójkąty), odwołujące się do symboliki tantrycznej. Ten ostatni utwór został po raz pierwszy wykonany na koncercie - dotychczas odbyło się bowiem tylko wykonanie i nagranie w studiu telewizji BBC2. Wykonawcami byli: Seweryn Zapłatyński, Ania Karpowicz i Jagoda Sudujko (flety) oraz Dominik Płociński, Magdalena Bojanowicz i Bartosz Koziak (wiolonczele). Utwór ukazywał już zupełnie innego Panufnika, zafascynowanego geometrycznymi i symetrycznymi ukształtowaniami, dojrzałego, choć też bardziej introwertycznego w meandrach swojej wyobraźni dźwiękowej.(...)"

Ewa Cichoń, Ruch Muzyczny, nr 6/2014
http://www.ruchmuzyczny.art.pl/index.php/przetworzenia/festiwale/573-muzyka-w-wymiarze-spotkania


Recenzja z koncertu #PANUFNIK REVISED

Warszawa, Podchorążówka, 17 maja 2014r.

"„Presto. Muzyka jest fantastyczna” ukaże się już lada chwila, tymczasem mieliśmy okazję uczestniczyć w fantastycznym koncercie towarzyszącym XXVIII Warszawskim Spotkaniom Muzycznym - „#PANUFNIK REVISED”, z udziałem nowo powstałego zespołu #ENSEMBLE.

Przede wszystkim wyjątkowo udany okazał się pomysł zorganizowania koncertu w Podchorążówce w Łazienkach Królewskich (i to mimo deszczowej pogody!), zwłaszcza, że zbiegło się to z terminem warszawskiej Nocy Muzeów. Co więcej sama koncepcja i program koncertu wydają się wyjątkowo trafione. Organizowany pod patronatem Stowarzyszenia Polskich Artystów Muzyków projekt #PANUFNIK REVISED został doceniony w konkursie Instytutu Muzyki i Tańca na Nowe Interpretacje utworów Andrzeja Panufnika, a także zyskał entuzjazm córki kompozytora – Lady Roxanny Panufnik. To dzięki jej wsparciu (a także Lady Camilli Panufnik) #ENSEMBLE, z gościnnym udziałem wiolonczelistów z zespołu CELLONET, dokonało polskiego prawykonania sekstetu „Triangles”.

Jednak to nie „Triangles” (Seweryn Zaplatyński - flet, Ania Karpowicz - flet, Jagoda Sudujko - flet, Dominik Płociński - wiolonczela, Magdalena Bojanowicz - wiolonczela, Bartosz Koziak - wiolonczela) było prawdziwym hitem wieczoru. Całość absolutnie przyćmiły improwizacje „Brzdęk Ferajny” (Marta Grzywacz - wokal, Ania Karpowicz - flet, Paweł Janas - akordeon [taśma], Krzysztof Kozłowski - fortepian) oraz ubiegłorocznego zwycięzcy Transatlantyk Instant Composition Contest, Aleksandra Dębicza na tematy z utworów sir Andrzeja Panufnika („Homage a Chopin”, „Pentasonata”, „Old Polish Suite”). Ekspresja i pomysłowość wykonania wręcz nie pozwalały się skupić na towarzyszących muzyce subtelnych wizualizacjach.

Równie udane i energetyczne okazały się interpretacje panufnikowskiego „Piano Trio” (Agnieszka Guz - skrzypce, Bartosz Koziak - wiolonczela, Krzysztof Kozłowski - fortepian) oraz „Dreamscape” (Wanda Franek - alt, Aleksander Dębicz - fortepian). Jedyne, o co można by mieć ewentualnie pretensje to niezbyt zrozumiałe w zastanej akustyce zapowiedzi i najwyraźniej podyktowany wyższą koniecznością brak programów. Niemniej biorąc pod uwagę radość ze wspólnego muzykowania i współtworzenia artystycznego kolektywu całego zespołu #ENSEMBLE i gospodarza wieczoru, Mateusza Żaboklickiego, nie wydaje się być to wielkim utrudnieniem w entuzjastycznym odbiorze całości.

#ENSEMBLE angażuje się w nowe formy prezentacji muzyki klasycznej i współczesnej i robi to z sukcesem - bezpretensjonalnie, szczerze, ze smakiem i z ogromnym ładunkiem ekspresji. Prawdopodobnie kluczem do funkcjonowania tego niemal perfekcyjnego mechanizmu jest lekka forma prezentacji, różnorodność składów, łączenie w repertuarze improwizacji i prawykonań muzyki współczesnej oraz zestawienie w muzyce kameralnej ogromnych scenicznych indywidualności.

Mając w pamięci niedawną II Konwencję Muzyki Polskiej i moderowany przez „Presto” panel „Sposoby promocji młodych wśród młodych”, możemy śmiało powiedzieć, że prezes patronującego zespołowi Stowarzyszenia #ART, Ania Karpowicz oczyszcza polską kulturę z grubej warstwy kurzu.

Najbliższy koncert z udziałem muzyków #ENSEMBLE odbędzie się już 24 maja w warszawskim Centrum Sztuki Współczesnej w ramach rezydentury (program Instytutu Muzyki i Tańca „Kompozytor - rezydent”) kompozytora Ignacego Zalewskiego w Polskiej Orkiestrze Sinfonia Iuventus.

Maja Baczyńska - Magazyn Muzyczny Presto. Prosto o muzyce.
http://prostoomuzyce.pl/panufnik-revised-recenzja/


Koncert #PANUFNIK REVISED

17 maja 2014, Podchorążówka, Łazienki Królewskie,
Warszawa, godz.19.30

Koncert Gościnny 28.Warszawskich Spotkań Muzycznych.


Recenzja z koncertu "DUX brzmi w trzcinie"

Warszawa, SKWER, 15 grudnia 2013r.

"Moje uszy stanowczo lepiej znoszą muzykę dawną. Za dobre wykonanie Brahmsów, Beethovenów, Szostakowiczów i Janaczków dam się pokroić. Co więcej, moje uszy przyzwyczajone są do harmonii, tonacji i rytmów. Doceniają twórczość Stockhausenów i Webernów, ale za nimi nie przepadają. A ponieważ na wszelkie koncerty chodzimy razem - moje uszy i ja - staram się dobierać im repertuar tak, żeby się nie buntowały.

Ale nie tym razem. 15 grudnia wpadłam do warszawskiego Skweru na niecodzienne - na razie - wydarzenie. Po raz pierwszy na podziemną estradę wkroczył #ENSEMBLE, zespół młodych zdolnych artystów, którzy wyznaczą polskiej muzyce współczesnej zupełnie nowe miejsce na kulturalnej mapie. Do grupy należą wykonawcy i kompozytorzy. Skład będzie się zmieniał: rozszerzał. Najważniejszą sprawą dla kompozytora - poza tym, że powinien być ktoś, kto zamawia u niego utwór - jest to, że ktoś świetnie ten utwór wykona. Projekt #ENSEMBLE poniekąd to właśnie gwarantuje kompozytorom. Wykonawcy też korzystają. Niełatwo jest grać utwór współczesny, nie wiedząc, co jego autor miał na myśli. Lecz gdy autor jest kolegą/koleżanką - wszystko staje się jasne już na pierwszej próbie.

Ale kolektyw #ENSEMBLE ma także drugie dno. Młodzi muzycy chcą zmieniać polską rzeczywistość muzyczną. Chcą, żeby muzyka współczesna była obecna w naszym codziennym życiu. Koncert w Skwerze - miejscu, gdzie usłyszymy jazz, hip-hop, soul i inne gatunki muzyczne, to odpowiedź przecząca na pytanie, czy muzyka współczesna musi być tak hermetyczna. Otóż nie musi. Może być przyjemna, o czym przekonały się moje uszy.

Luiza Borowiec, Presto.Prosto o muzyce.
http://prostoomuzyce.pl/uciekajace-kurczaki/


Koncert "Dux brzmi w trzcinie"

15 grudnia 2013r., Skwer- Filia Centrum Artystycznego Fabryki Trzciny,
Warszawa, godz.19.00


Koncert "Luciano Berio - klasyk XX wieku"

3 listopada 2013r., godz. 17:00
Sala koncertowa Uniwersytetu Muzycznego Fryderyk Chopina